Παρουσίαση του 1ου μας δίσκου 'Αόρατα Παιδιά' από το site www.rocking.gr

Δημοσιεύτηκε την Κατηγορίες Νέα - Events
Τα «Αόρατα Παιδιά» προχωρούν ανάμεσα σε σκονισμένες ιδέες, ερωτήσεις, παρατηρήσεις, δίπλα μας, κάθε στιγμή που τους απλώνουμε το χέρι
Για την ελληνόφωνη rock σκηνή και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, της ανακύκλωσης μουσικών ιδεών και της πεζότητας του λόγου, έχουμε μιλήσει «εδώ κι εκεί». Κι όμως ετούτον τον κανόνα επιβεβαιώνει πάντοτε κάποια εξαίρεση! Εν προκειμένω, η εξαίρεση καταφθάνει από μια πολυσύχναστη συνοικία του κέντρου της Αθήνας, η οποία πριν από οκτώ χρόνια, μάς σύστησε το promo άλμπουμ των Προφίλ, ενός γκρουπ που μετράει περί τα δεκαπέντε χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στον χώρο της μουσικής. Έτοιμοι σήμερα, μάς παρουσιάζουν τον επίσημο πρώτο full length δίσκο τους, «Αόρατα Παιδιά», σε ανεξάρτητη παραγωγή.

Τα έντεκα τραγούδια, κάποια από τα οποία συμπεριλαμβάνονται και στο promo άλμπουμ «Καλημέρα Τυχερέ Άνθρωπε» (2007), βαδίζουν επάνω στον δρόμο του αμιγώς ηλεκτρικού ήχου, της rock και της pop, grunge, alternative, νεο-folk αισθητικής των ’90s, με πιο «εμπλουτισμένες» ενορχηστρώσεις, που ξαγρυπνούν στα ηχεία μας. Η χρήση πνευστών και πιο συγκεκριμένα της τρομπέτας, απομακρύνει τις μελωδίες τους από το «ξερό» και «επαναλαμβανόμενο» αδιέξοδο της έλλειψης φαντασίας, προσγειώνοντάς τες σ’ έναν υπόκωφο λυρισμό. Η ζωντανή ηχογράφηση, διασκευή στο τραγούδι «Το Μινόρε Της Αυγής», υπό το προσωπικό τους μουσικό βλέμμα, αλλά κυρίως -μεταξύ άλλων- τα «Δεν Είμαι Αριθμός», «Όλα Είναι Απέραντα», «Κι Αν Μοιάζει Η Μέρα» συγκαταλέγουν αυτόν τον δίσκο σ’ αυτούς που αξίζουν να ακουστούν.

Οι στίχοι του Ηλία Πολυχρονόπουλου ανατρέχουν στις εσωτερικές διαδρομές του ανθρώπου, ζωγραφίζοντας παράλληλα το κοινωνικο-πολιτικό κάδρο των καιρών μας. Απόδειξη αυτών, το τραγούδι «Δεκέμβρης», ήδη γνωστό από ένα demo (2010), που είχε μοιραστεί από χέρι σε χέρι και περιελάμβανε -επί πλέον- τα «Δεν Είμαι Αριθμός» και «Ο Φύλακας Της Φωτιάς», και το οποίο επαναφέρει τις μνήμες των «δεκεμβριανών» στην Αθήνα. Αλλά και το «Περίεργο;», που μας μεταφέρει σε μια κατάσταση όπου «δεν θα πονάει η μοναξιά», αφού οι «δυο» μας θα επιστρέφουμε ως «ένα» στην αβρότητα των προσδιορισμών. Την ατμόσφαιρα του δίσκου αναδύει το artwork, βασισμένο στις φωτογραφίες της Βάλιας Λιόντου, ο φωτογραφικός φακός της οποίας, αποτύπωσε ό,τι διαγράφεται πίσω από τις εικόνες και κατάφερε να μετατρέψει το «αόρατο» σε «ορατό» και τους Προφίλ παρόντες στον χωροχρόνο μας.

Τα «Αόρατα Παιδιά» προχωρούν ανάμεσα σε σκονισμένες ιδέες, ερωτήσεις, παρατηρήσεις, δίπλα μας, κάθε στιγμή που τους απλώνουμε το χέρι. Ανασαίνουν την νύχτα που σε «πάει σε μέρη κρυμμένα καλά», επάνω σε κάποια σκηνή, με όλους εμάς που αναμένουμε να τους χειροκροτήσουμε!

www.profil.band

 

Διαβάστε τη συνέντευξη εδώ…

http://www.rocking.gr/reviews/greek/Profil-Aorata-Paidia/6303/