Προφίλ (Ακουστίκ) feat. Μάρκος Χαϊδεμένος

Δημοσιεύτηκε την Κατηγορίες Blog,Νέα - EventsLeave a comment

Προφίλ feat. Μάρκος Χαϊδεμένος

Live στο Underathens

Πέμπτη 28/04

Έναρξη: 20:00

We are Underathens !!

Την Πέμπτη 28/04, το τετραμελές σχήμα της ελληνόφωνης εναλλακτική σκηνής σας προσκαλεί για ένα μοναδικό live. Αυτή φορά οι Προφίλ κινούνται “υπογείως” και βρίσκονται στον πολύ ιδιαίτερο χώρο του Underathens. Με μία ιδιαίτερη, ακουστική ενορχήστρωση, οι Προφίλ θα παρουσιάσουν τραγούδια από την μέχρι τώρα πορεία τους, αλλά και διασκευές από καλλιτέχνες και σχήματα που έχουν επηρεάσει τη μουσική τους. Μαζί τους ο πολύ δραστήριος πιανίστας της ελληνικής Τζαζ σκηνής Μάρκος Χαϊδεμένος. Μετά το πέρας του live, θα ακολουθήσει party

Underathens: Αβραμιώτου 11 – Κέντρο

Πόρτες: 20:00

warm up: Kris Tina (Jamaican Sounds)

Έναρξη live: 21:30

after dj set: Theoni_Bee (Electro Vibes)

!! Προσοχή. Το λάιβ θα ξεκινήσει αυστηρά στις 21:30. Παρακαλούμε πολύ για την έγκαιρη προσέλευσή σας !!

Προτεινόμενη ελεύθερη συνεισφορά 5 ευρώ

Όχι στον Πόλεμο – Ναι στην Ειρήνη

Δημοσιεύτηκε την Κατηγορίες BlogLeave a comment
Όχι στον Πόλεμο – Ναι στην Ειρήνη
Ένα σύνθημα το οποίο πριν λίγες μέρες θα ακουγόταν σαν ένα ακόμα”κλισέ”. Δυστυχώς όχι πια. Ο ζόφος του πολέμου επιστρέφει και – δυστυχώς – ο κόσμος παρακολουθεί έχοντας ξεχάσει την πρόσφατη ιστορία του. Πριν από περίπου μισό αιώνα ο μεγάλος Μπέρτολτ Μπρεχτ έγραφε για τον πόλεμο “ Δεν είναι ο πρώτος. Πριν απ’ αυτόν γίνανε κι άλλοι πόλεμοι. ¨Όταν τελείωσε ο τελευταίος υπήρχαν νικητές και ηττημένοι. Στους νικημένους ο φτωχός λαός πέθαινε από την πείνα. Στους νικητές ο φτωχός λαός πέθαινε το ίδιο.”
Όλοι οι πόλεμοι στην ιστορία έχουν γίνει για έναν και μόνο λόγο. Για την προώθηση οικονομικών συμφερόντων. Συμφερόντων που επιβουλεύονται λίγοι εις βάρος των πολλών. Στον πόλεμο δεν υπάρχει τίποτα, παρά μόνο θάνατος, καταστροφή, δυστυχία, αλλά και άφθονο χρήμα. Πως γίνεται να το έχουμε ξεχάσει αυτό? Πως γίνεται να επαναλαμβάνεται η ιστορία και να παρακολουθούμε αμέτοχοι το κακό που έρχεται?
Στην ερώτηση με ποιο “στρατόπεδο” θα πρέπει να συμπαραταχθούμε, η απάντηση πρέπει να είναι μία. Είμαστε – πρωτίστως – με το λαό της Ουκρανίας που δέχεται την αισχρή επίθεση της Ρωσίας και ξεριζώνεται από τα σπίτια του. Αλλά και με τον λαό της Ρωσίας ο οποίος υποφέρει από τις ιμπεριαλιστικές πολιτικές που ξεδιπλώνει η ολιγαρχία της χώρας του, βιώνοντας φτώχεια, καταπίεση, αδικία και καταπάτηση κάθε ανθρώπινου δικαιώματος. Επίσης με το λαό κάθε χώρας που τα τελευταία χρόνια έχει ζήσει τη φρίκη των βομβαρδισμών, τον ξεριζωμό, την ξενιτιά, τη φτώχεια και την εξαθλίωση (Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Αφγανιστάν, Υεμένη). Είμαστε με το παγκόσμιο αντιπολεμικό κίνημα και ειδικά με όσους το διεκδικούν μέσα σε απολυταρχικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα, βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή και την ελευθερία τους.
Ως πολίτες οφείλουμε να σταθούμε απέναντι στους ολιγάρχες και τα συμφέροντά τους. Σε όσους βλέπουν νέες αγορές να “ανατέλλουν” μέσα από τα συντρίμμια που αφήνουν οι πόλεμοι που σχεδιάζουν. Σε όσους πουλάνε πατρίδα και δήθεν εθνικά συμφέροντα για να αγοράσουν όπλα, θάνατο και δυστυχία. Να εξαφανίσουμε από τον δημόσιο διάλογο όσους προσπαθούν να πείσουν για “νόμιμες” και “δίκαιες” πολεμικές επιχειρήσεις. Δεν υπάρχει δίκαιος πόλεμος και αν υπήρχε ποτέ δεν θα γινόταν για το συμφέρον τόσο λίγων.
Τα όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία (ακριβώς όπως συμβαίνει με κάθε πολεμική σύρραξη που διεξάγεται αυτή τη στιγμή σε όλο τον κόσμο) μας αφορά άμεσα και αν δεν σηκωθούμε από τον καναπέ μας, θα μας χτυπήσει σύντομα την πόρτα.

Πάρε Θέση – Νέο Single

Δημοσιεύτηκε την Κατηγορίες Blog,Videos,Νέα - EventsLeave a comment

Πάρε Θέση – νέο single

Δημήτρης Μητσοτάκης ft Προφίλ + Φίλοι

Στίχοι: Δημήτρης Μητσοτάκης

Μουσική: Γιώργος Συλλιγάρδος (Προφίλ)

Το νέο σινγκλ με τίτλο Πάρε Θέση, σε στίχους του Δημήτρη Μητσοτάκη και μουσική των Προφίλ με τη φιλική συμμετοχή 10 τραγουδιστών και μουσικών κυκλοφορεί από τις 25 Ιανουαρίου 2022 στο κανάλι Dimitris Mitsotakis Official Youtube & Spotify. Με τον εύλογο τίτλο Πάρε Θέση οι καλλιτέχνες καλούν τους συναδέλφους τους να μιλήσουν και να τοποθετηθούν για τα τεκταινόμενα των τελευταίων ετών.

Ο τραγουδοποιός, συγγραφέας και στιχουργός του συγκεκριμένου τραγουδιού Δημήτρης Μητσοτάκης σημειώνει: «Την ώρα που η χώρα ζει μια από τις χειρότερες σελίδες της μεταπολιτευτικής περιόδου, βγαίνοντας από τη δίνη των ανηλεών διαδοχικών μνημονίων, παραδομένη στις επικίνδυνες αποφάσεις της πλέον αυταρχικής και αλαζονικής κυβέρνησης που γνώρισε ο τόπος τα τελευταία χρόνια, αποφάσεις και μέτρα που με όχημα ή πρόσχημα την πανδημία οδηγούν ολόκληρους επαγγελματικούς κλάδους στην καταστροφή, καλλιτέχνη, ήρθε η ώρα να πάρεις θέση. Κι επειδή οι χρυσοπληρωμένες δουλειές των ρεβεγιόν, του Ζαππείου και της καρότσας δεν είναι για πολλούς, πάρε θέση αφού θυμηθείς τα μέτρα που σε εξόντωσαν. Μαγαζιά χωρίς μουσική, απαγόρευσης της ενίσχυσης του ήχου (ναι, θυμάσαι; έγινε κι αυτό!), 50% πληρότητα που ουσιαστικά σήμαινε κλείσιμο χωρίς αποζημίωση. Πάρε θέση, μίλα, εκτός κι αν είσαι απλά διασκεδαστής ή φοβάσαι μη χάσεις “κάναν εύθικτο πελάτη”. Πάρε θέση εκτός κι αν για σένα τα τραγούδια του Θεοδωράκη και του Μικρούτσικου, τα ποιήματα του Ρίτσου, του Βάρναλη και του Αναγνωστάκη είναι απλώς γνωστά τραγούδια που συγκινούν τις μάζες και γεμίζουν το πρόγραμμά σου. Πάρε θέση εκτός κι αν κι αν η θέση σου είναι η σιωπή αλλά, να θυμάσαι, η σιωπή είναι συνενοχή».

Πάρε θέση, πάρε θέση, πάρε θέση

ήρθε η ώρα σου, σ’ αρέσει δεν σ’ αρέσει.

Πάρε θέση, πάρε θέση, πάρε θέση

όλο ζούλα κι όλο κάθεσαι στη μέση

μπας και χάσεις κάνα εύθικτο πελάτη

μα και τ’ όνομα θα χάσεις και το μάτι.

Συμμετέχουν οι:

Σπύρος Γραμμένος

Χρήστος Δάντης

Χρήστος Καλογράνης (Γυμνά Καλώδια)

Ιουλία Καραπατάκη

Πέτρος Κασιμάτης (Προφίλ)

Γρηγόρης Κλιούμης (Υπόγεια Ρεύματα)

Γιώργος Λαγγουρέτος (Magic de Spell)

Δημήτρης Μητσοτάκης

Βασίλης Ράλλης

Mc Yinka

Γκάιντα: Βαΐτσης Χαρακοπίδης (Θραξ Πανκc)

Μπουζούκι: Άγης Παπαπαναγιώτου

Μπαγλαμάς: Δημήτρης Μητσοτάκης

Προφίλ:

Γιώργος Συλλιγάρδος (κιθάρες)

Ηλίας Πολυχρονόπουλος (μπάσο)

Μανώλης Ρίζος (τύμπανα)

Ηχοληψία: Γιώργος Συλλιγάρδος (Προφίλ)

Μίξη – mastering ήχου: Γιάννης Πετρογιάννης (Studio Matrix)

Video: Α. Κούφι

Προφίλ Ακουστίκ στο Ραμόν

Δημοσιεύτηκε την Κατηγορίες Blog,Νέα - EventsLeave a comment

Λίγο πριν την κυκλοφορία του 2ου δίσκου τους, οι Προφίλ κάνουν μία παύση από τις ηχογραφήσεις και το στούντιο και επισκέπτονται το αγαπημένο Ραμόν. Παίζοντας “εντός έδρας”, στη γειτονιά τους στο Παγκράτι και με μία ιδιαίτερη, ακουστική ενορχήστρωση, οι Προφίλ θα παρουσιάσουν τραγούδια από την μέχρι τώρα πορεία τους, αλλά και διασκευές από καλλιτέχνες και σχήματα που έχουν επηρεάσει τη μουσική τους. Η συνταγή γνωστή, δυνατά riff, στίχοι που μας εκφράζουν και όλοι μαζί μία παρέα

Τρίτη 21/12 – 22:00

Συμμετοχή 3 ευρώ

event: https://fb.me/e/2T6PPCrjJ

 

Κουβέντα στον Street Radio για την Παγκόσμια Ημέρα Τέχνης.

Δημοσιεύτηκε την Κατηγορίες Blog,Νέα - EventsLeave a comment

Η πολύ ωραία κουβέντα που είχαμε (ο Πέτρος μας δηλαδή) με τον Rafiq Abdeen για την εκπομπή “Σηκώσαμε μπαϊΡάκι ΒΡΑΔΙΟΦΩΝιΚΗ Εκπομπή” στον Street Radio, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Τέχνης.

 

Το νέο μας merch. Συμμετοχή στο merch of the bands στη Τεχνόπολη.

Δημοσιεύτηκε την Κατηγορίες Blog,Νέα - EventsLeave a comment

Great news!!! Μόλις παραλάβαμε το νέο μας merch!! Την Τετάρτη 8 Ιουλίου σας περιμένουμε στη Τεχνόπολη στο merch of the bands (https://www.facebook.com/events/3264816890217522/)

Σας περιμένουμε για να γνωριστούμε, ακούσουμε μουσική, κουβεντιάσουμε και να φορέσετε τα καινούρια μπλουζάκια μας.

#support_your_local_bands

 

Δεκέμβρης 2008

Δημοσιεύτηκε την Κατηγορίες BlogLeave a comment

Πάνε 10 χρόνια από εκείνο τον Δεκέμβρη και το μήνυμά του – για όσους είχαν αυτιά να το ακούσουν – πιο δυνατό από ποτέ, γι αυτό οι φωτιές του ακόμα σιγοκαίνε.

«Του σήκωσα την μπλούζα. Αιμορραγούσε». Μιλάει το παιδί που ήταν δίπλα στον Αλέξη. Αυτό που νομίζοντας πως ζει ακόμα, πάλευε να τον σύρει στο πεζοδρόμιο, να τον σώσει. «Βλέπω στο μυαλό μου συνέχεια την ίδια εικόνα», λέει ο Φώντας Παπαδημητρίου, που καθόταν δέκα μέτρα παραπέρα, σ’ ένα καφέ. «Μια φιγούρα ανθρώπου να κείτεται στο έδαφος, και μια άλλη φιγούρα να προσπαθεί να τον σύρει, να τον σηκώσει ξανά». Αν δεν έχεις δει άνθρωπο να πεθαίνει, είναι δύσκολο να το καταλάβεις: «Νόμιζα πως γλίστρησε το παιδί. Πως ήταν βρεγμένο το έδαφος και γλίστρησε». «Δεν έχει σφυγμό!» – το αγόρι δίπλα στον Αλέξη ουρλιάζει. Σκυμμένο πάνω του, παίρνει τον πρώτο άνθρωπο που σκέφτεται στο τηλέφωνο. Τη μάνα μιας φίλης του, που είναι δικηγόρος. Οι αστυνομικοί στο βάθος, δύο σκιές που φεύγουν. Η δικηγόρος είναι η κυρία Χρύσα Πετσιμέρη. Τον Αλέξη τον ξέρει από παιδί. Μπαίνει στον Ευαγγελισμό σε κατάσταση αλλοφροσύνης. «Φέραν ένα παιδί σκοτωμένο εδώ. Πού είναι;». Σχεδόν αδιάφορα κάποιος της δείχνει στο βάθος. Στα κρεβάτια των ασθενών ο Αλέξης μόνος του, κάτωχρος. Ούτε γιατρός ούτε κανείς. Η μπλούζα σηκωμένη. Μια γάζα στην καρδιά. Νοσοκόμες περνούν και ούτε κοιτούν. «Είναι ζωντανό το παιδί;» – η κυρία Πετσιμέρη σταματάει μία. «Δεν ξέρω!». «Τι θα πει δεν ξέρετε;». «Οχι κυρία μου, δεν είναι ζωντανό. Νεκρό είναι». Η νοσοκόμα σχεδόν ενοχλημένη. Η κυρία Χρύσα κάνει παύση. «Του χάιδεψα τα μαλλιά. Σαν να χάιδευα του παιδιού μου τα μαλλιά». Στον Ευαγγελισμό, τον Αλέξη τον παρέλαβαν οι νοσηλεύτριες σαν «άγνωστο». «Με το τραύμα που είχε, δεν μπορούσε να είχε σωθεί» λέει μια νοσηλεύτρια. Η κοινωνική υπηρεσία άδειασε τις τσέπες του παιδιού. Μια ταυτότητα με ημερομηνία γέννησης 25 Ιουνίου 1993, κι ένα κινητό. Η πρώτη καταχώριση έγραφε «μαμά». Η κοινωνική λειτουργός πάτησε το πλήκτρο κλήσης. Στο Ψυχικό, η μητέρα του Αλέξη άκουγε το κινητό της να χτυπά από το κινητό του γιου της, και μετά μια ξένη φωνή: «Ο γιος σας χτύπησε. Πάρτε μια φίλη σας κι ελάτε». «Μια αξιοπρεπέστατη κυρία, δεν μπορείτε να φανταστείτε». Ετσι λέει η νοσοκόμα που οδήγησε τη μάνα στην αίθουσα των γιατρών. Ενας αστυνομικός από το Ανθρωποκτονιών με πολιτικά καθισμένος σ’ ένα τραπέζι. Δίπλα η μάνα, και μια φίλη της να την κρατάει. Η κυρία Χρύσα, η δικηγόρος, μπαίνει στην αίθουσα, πάει να της μιλήσει. Η μάνα την κοιτάει. «Πες μου. Τι έκανε το παιδί μου και το σκοτώσανε;». «Τι να της απαντήσω; Η κόρη μου ήταν κι αυτή καλεσμένη στη γιορτή στα Εξάρχεια, έτυχε και δεν πήγε. Ο Αλέξης είχε βγει να τον κεράσει ο φίλος του ο Νίκος που γιόρταζε. Τι να της απαντήσω;». Ο φίλος του ο Νίκος «Μία μέρα πριν, λέγαμε τι θα κάνουμε όταν τελειώσουμε το σχολείο». Η συμμαθήτρια του Αλέξη σε κοιτάζει σαν να μη σε βλέπει. «Ο Αλέξης μου είπε “εγώ δεν είμαι σίγουρος τι θα γίνω. Αλλά θα μάθουν όλοι το όνομά μου. Θα το δεις. Εγώ θα γίνω διάσημος μια μέρα». Μια μέρα μετά. Από σήμερα και μέχρι να «εξοστρακιστεί» η επόμενη σφαίρα στο στήθος κάποιου παιδιού, θα είναι ο «Ανδρέας – Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, ετών 15» πάνω στη μαρμάρινη πλάκα… 6 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2008

5 Χρόνια από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα

Δημοσιεύτηκε την Κατηγορίες Blog,Νέα - EventsLeave a comment

“Πέντε χρόνια μετά, η δίκη της Χρυσής Αυγής δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα. Οι οπαδοί του κόμματος υποστηρίζουν ότι πρόκειται για πατριωτική παράταξη, τα μέλη της συνεχίζουν με ψέματα να ξεγελάνε τους Έλληνες και να κερδίζουν την ψήφο τους και ένα τεράστιο «ΓΙΑΤΙ;» πλανιέται ακόμα πάνω από τη χώρα.
Μιας χώρας που χωρίς καμία αμφιβολία συνεχίζει να βρίσκεται εκτός ελέγχου και να οπλίζει το ναζισμό…

Το 1940 οι ναζί κατακτητές ισοπέδωσαν και εξαθλίωσαν την Ελλάδα. Το 2018 οι Έλληνες τους εκλέγουν και τους έχουν στο Κοινοβούλιό τους.
Παύλο, συγγνώμη.”

Νίκος Καλαμπάκας – Φως των Σπορ

https://www.fosonline.gr/stiles/san-simera/article/22979/paylos-fyssas-o-martyras-poy-den-mas-emathe-apolytos-tipota

Comandante Fidel Castro Ruz

Δημοσιεύτηκε την Κατηγορίες Blog

Ο Fidel Castro Ruz μαζί με τους συντρόφους του (κυρίως τους Che Guevara, Raul Castro και Camilo Cienfuegos) ξεσήκωσε την Κουβανική Επανάσταση το 1952 και το 1958 με πλατιά λαϊκή συμμετοχή κατάφερε να ανατρέψει τον δικτάτορα Batista και να εγκαθιδρύσει ένα καθεστώς το οποίο ενέπνευσε, αλλά και μισήθηκε όσο κανένα. Αμέσως μετά την επικράτηση του στη Κούβα, ο Fidel αναδείχθηκε σε κεντρικό παίχτη της Παγκόσμιας πολιτικής σκηνής και χωρίς να έχει σαφή και ξεκάθαρη επαφή με τον κομμουνισμό (τουλάχιστον μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’60) αποτέλεσε τον βασικό φόβο της καπιταλιστικής δύσης. Με πύρινες ομιλίες εναντίον της καταπίεσης της εργατικής τάξης, της φτώχειας και της εξαθλίωσης που βίωνε το μεγαλύτερο κομμάτι του κόσμου κατάφερε να εμπνεύσει πολλά επαναστατικά κινήματα της εποχής. Το σημαντικότερο όμως όλων, ήταν ότι το όραμα του για ένα ελεύθερο, ειρηνικό και δικαιότερο κόσμο (βλ. Sierra Meastra Manifesto), επηρέασε της ζωές όλων μας – μέχρι και σήμερα – ορθώνοντας ένα τεράστιο ανάστημα απέναντι σε ένα απάνθρωπο, άδικο και καταπιεστικό σύστημα. Πολλά από τα κεκτημένα εργασιακά – κοινωνικά δικαιώματα που απολαμβάνουμε (ναι, αυτά που καταπατιούνται βάναυσα τα τελευταία χρόνια) οφείλονται στο όραμα και τους αγώνες ανθρώπων όπως οι Fidel Castro, Nelson Mandela, Martin Luther King, Che Guevara κ.α.

Φυσικά ο Fidel δεν ήταν αρεστός σε όλους στη χώρα του. Η επικράτηση του οδήγησε σε αυτοεξορία την Κουβανική bourgeoisie και ανηλεή προπαγανδιστικό πόλεμο εναντίον του σύσσωμη την παγκόσμια άρχουσα τάξη. Αποκορύφωμα του πολέμου εναντίον του Κουβανικού καθεστώτος η επιβολή παγκόσμιου εμπάργκο το 1962. Η αντοχή του καθεστώτος και του οράματος της Κουβανικής Επανάστασης (με τις αντιφάσεις και τις δυσκολίες του) τρόμαξε και θα τρομάζει το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα. Ο Castro κατάφερε να κρατήσει συσπειρωμένο το λαό του και να πετύχει ένα θαύμα έχοντας να επιδείξει πολύ υψηλούς δείκτες σε παιδεία, υγεία και δημόσια διοίκηση. Παρόλα αυτά το – αδιαμφισβήτητα – για πολλά χρόνια χαμηλό βιοτικό επίπεδο της Κούβας βασάνισε το λαό της και αποτέλεσε το βασικότερο πρόβλημα της διακυβέρνησης του Fidel. Ωστόσο δεν πρέπει να παραβλέπεται ότι για το χαμηλό βιοτικό επίπεδο της Κούβας κυριότερο λόγο αποτελεί το πολυετές εμπάργκο.

Ο comandante Fidel Castro Ruz κατάφερε με τους αγώνες του να αλλάξει το ρου της ιστορίας και να δείξει έναν άλλο δρόμο. Η προσήλωση του στην ελευθερία, τη δικαιοσύνη και την ειρήνη θα εμπνέει για πάντα. Όλους όσοι ονειρευόμαστε έναν κόσμο αποδεσμευμένο από καπιταλιστικά στερεότυπα, ψευτοδημοκρατίες, δήθεν ατομικές ελευθερίες, δήθεν εργασιακά – κοινωνικά δικαιώματα, αλλά και αμόλυντο από καταναλωτικές μανίες τύπου Black Friday. Ένα κόσμο τελείως διαφορετικό από αυτόν που διαμορφώνεται και φαίνεται να επικρατεί τα τελευταία χρόνια. Το πάθος του θα δίνει κουράγιο εσαεί ‘στης γης τους κολασμένους’ και θα αποτελεί φόβητρο για τους απανταχού trumpουκους. Του οφείλουμε θαυμασμό, σεβασμό και ένα μεγάλο ευχαριστώ.

.

hasta la victoria siempre…

Σοκ?

Δημοσιεύτηκε την Κατηγορίες Blog

Επειδή μετά από τα τραγικά συμβάντα (τα οποία συμβαίνουν ολοένα και πιο συχνά στις ‘γειτονιές’ μας) όλοι μας αποσβολωμένοι και καταληφθέντες εξαπίνης ψάχνουμε να βρούμε αιτίες, αλλά και πιθανές λύσεις, νιώθουμε την ανάγκη να επισημάνουμε τα εξής:
• Πρώτα απ’ όλα και πάνω απ’ όλα θα πρέπει να είναι αυτονόητη (τουλάχιστον για όσους διακατέχονται από στοιχειώδη ανθρωπιά, νιο-νιο και πολιτισμό), η απερίφραστη και κατηγορηματική καταδίκη κάθε ενέργειας που στοιχίζει ζωές ανθρώπων, σε ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ μέρος του κόσμου.
• προκαλεί έντονο προβληματισμό, το γεγονός πως όταν ανάλογες ενέργειες συνέβαιναν – με πολύ μεγαλύτερη συχνότητα – σε άλλες ‘γειτονιές’ (Μ. Ανατολή, Ν.Α. Ασία, Αφρική κλπ δηλαδή σε όλο τον λεγόμενο τρίτο κόσμο) δεν τύχαιναν ανάλογης προβολής σαν να επρόκειτο για κάτι το φυσιολογικό.
• η αντίδραση – της ‘αναπτυγμένης’ κοινωνίας – μας κάθε φορά που η τρομοκρατία χτυπούσε την ‘πόρτα’ μας υπήρξε στρουθοκαμηλική και περιοριζόταν σε αύξηση μέτρων ασφαλείας και καταστολής.
• ξενοφοβία, τρομολαγνεία, καταστολή, παράκαμψη δημοκρατικών διαδικασιών, καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ακροδεξιές φανφάρες, όχι απλά δεν καταδικάζονται, αλλά προωθούνται κατά κόρον σαν αυτονόητη αντίδραση.
• η αναζήτηση αιτιών περιορίστηκε να γίνεται από τηλεοπτικά πάνελ και αυτόκλητους εισαγγελείς – μαϊντανούς, με αποτέλεσμα να εμπεδώνεται στη κοινωνία όλο και πιο έντονα η πεποίθηση ότι η τρομοκρατία πηγάζει από τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό και μόνο.
Είναι αναγκαίο όσο ποτέ, αφού πρώτα μουγγαθούν αποφασιστικά, δυναμικά και ξεκάθαρα πάσης φύσεως φασιστικές και ξενοφοβικές φωνούλες, να κοιτάξουμε κατάματα ένα τερατώδες πρόβλημα που εκκολάπτεται εδώ και πολλές δεκαετίες.
Συστηματικά και μεθοδικά κυρίως μετά τον Β’Π.Π., ο πλανήτης μας έχει χωριστεί σε 3 κόσμους. Έχει εγκατασταθεί μια παγκόσμια συνθήκη όπου η ευμάρεια, ανάπτυξη, ευημερία και καλοπέραση του λεγόμενου δυτικού – αναπτυγμένου κόσμου έχει στηριχθεί στην εξαθλίωση και καταπίεση των άλλων 2. Ενός κόσμου που απλά ελπίζει ότι κάποια μέρα – ως συνέπεια των αμέτρητων θυσιών του – θα γίνει μέλος κι αυτός του ανεπτυγμένου club και ενός τρίτου που ζει καταδικασμένος για να παράγει εξευτελιστικά φθηνά και σε αφθονία οτιδήποτε καταναλώνεται από τον υπόλοιπο αναπτυγμένο και αναπτυσσόμενο κόσμο.
Φυσικά ο αναπτυγμένος κόσμος δεν επωφελείται απλώς παρατηρώντας αυτή την συνθήκη, αλλά φροντίζει, παρεμβαίνοντας ποικιλοτρόπως, έτσι ώστε να τη διαιωνίζει. Οι τακτικές αποτελεσματικές και απάνθρωπες. Έλεγχος κυβερνήσεων με παρότρυνση πάσης φύσεως ολοκληρωτικών καθεστώτων (δικτατορίες, μοναρχίες, θρησκευτικές μοναρχίες, προεδρικές ‘δημοκρατίες’ κλπ), επιρροή κάθε είδους εξουσίας (νομοθετικής ή εκτελεστικής), εγκαθίδρυση δικτύων ελέγχου και χειραγώγησης πληροφοριών και ειδήσεων. Όμως πρωταγωνιστικό ρόλο, καθώς και ιδανικό σύμμαχο για την ισχυροποίηση αυτής της πραγματικότητας αποτελεί η υποδαύλιση κάθε συγκρουσιακής συγκυρίας όπως πόλεμοι, εμφύλιοι πόλεμοι, ανατροπή δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων, διαμελισμοί κρατών κλπ. Πλάι στα κατορθώματα του ‘ανεπτυγμένου’ μας κόσμου θα πρέπει να βάλουμε και τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλει για να καταστρέψει το φυσικό περιβάλλον, υπερκαταναλώνοντας φυσικούς πόρους και μολύνοντας τον πλανήτη φορτώνοντας φυσικά τα απόβλητά του στο ‘κήπο’ των άλλων 2 κόσμων.
Το αποτέλεσμα αυτής της ανυπόφορης συνθήκης είναι τα 2/3 του πλανήτη μας – ζώντας σαν κατώτεροι άνθρωποι – να είναι εκτεθειμένοι στη φτώχεια, την εξαθλίωση, την αναξιοπρέπεια και την αδικία, να μην έχουν πρόσβαση σε βασικές ανάγκες όπως η παιδεία, η περίθαλψη και η πρόνοια και να στερούνται θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως η ελευθερία, η δικαιοσύνη και η ισότητα. Σε αυτή τη ‘γόνιμη γη’ έχει σπαρθεί και ευδοκιμήσει ο φονταμενταλισμός και κάθε είδους μηδενιστική ιδεολογία.
Οι κοινωνίες μας πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους. Πρέπει όλοι μας να κοιταχτούμε στον καθρέπτη. Πρέπει να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας. Πρέπει να αναλογιστούμε ακόμα και τον τρόπο ζωής μας, τις καταναλωτικές μας συνήθειες, την κοινωνική μας συμπεριφορά. Μα πάνω απ’ όλα να διεκδικήσουμε καθετί αυτονόητο με όση δύναμη διαθέτουμε, όχι μόνο για τον εαυτό μας και του κοντινούς μας, αλλά για όλο τον κόσμο.
Όχι ρατσισμός, όχι ξενοφοβία, όχι ανισότητα, ένας κόσμος – μία πατρίδα με ειρήνη, ελευθερία και δικαιοσύνη για όλους τους ανθρώπους. Τόσο απλό…

Προφίλ